Friday, April 11, 2003

نقطه صفر

زمانهايي هست كه احساس مي كني آرزوهاتو ار دست دادي يعني نمي دوني كه برات آرزوهات مهمند يا نه؟
يجور احساس خالي شدن مثل معلق بودن توي فضا بهت دست مي ده.نمي دونم اين حالت به تو هم دست داده يا نه!ولي براي من زياد پيش اومده.اگر احساس كني مالك چيزي نيستي حتي اين تن خاكيتم مال خودت نيست و ديرو زود از دستش مي دي اونوقته كه يجور حالت بي وزني بهت دست مي ده كه من و سايه اسمشو گذاشتيم نقطه صفر.
علتش شايد اينه كه وقتي به مرزبين زمين و آسمون نگاه مي كنيم اين حالتو بهتر حس مي كنيم.اگه توي اين نقطه كه يه جورايي شبيه خط افقه ، حس پرواز بهت دست بده ، روحت اوج مي گيره به آسمون و ديگه تعلقي به دنيا حس نمي كني و مي خواي بالا و بالاتر بري ولي اگه توي اين نقطه حسّت از بين بره ، انگار يكدفعه از خواب مي پري و سقوط ميكني.
حس پروازت از بين ميره و دوباره سنگيني وزنتو حس مي كني.حس قشنگيه اگه به اوج برسه.اين حس بيشتر اوقات بعد از غم و تنهايي شكل مي گيره.خوش به حال پرنده ها كه مي تونند پرواز كنند.

No comments: